ايران در نيمکره شمالى از سطح کره زمين بين ۲۵ تا ۴۰ درجه عرض شمالى از خط استوا (مدار مبدأ) و بين ۴۴ و ۵/۶۳ ( در نشريه سازمان جغرافيائى کشور سال ۱۳۵۳ به‌نام ”جهان چنانکه مى‌شناسيم“ اين طول جغرافيائى ۶۴ درجه ذکر شده است.) درجه طول شرقى از نيم‌روز گرينويچ مبدأ انتخابى واقع شده است. چنانچه مناطق بين عرض‌هاى از صفر تا ۳۰ درجه و از ۳۰ تا ۶۰ درجه و از ۶۰ تا ۹۰ درجه شمالى را به‌ترتيب روى کره زمين عرض‌هاى پست - متوسط - بلند بدانيم در اين‌صورت ايران در عرض متوسط قرار دارد و هرگاه فواصل بين طول‌هاى از صفر تا ۶۰ درجه و از ۶۰ درجه تا ۱۲۰ و از ۱۲۰ تا ۱۸۰ درجه شرقى را نسبت به نصف‌النهار گرينويچ۱ به‌ترتيب خاور نزديک خاورميانه - خاور دور بخوانيم ايران در اين تقسيم‌بندى در خاور نزديک قرار مى‌گيرد.
نصف‌النهار دوايرى هستند فرضى و از هر نقطه روى زمين يک نصف‌النهار مى‌گذرد. هيچ‌گونه دليل جغرافيائى در انتخاب نصف‌النهار گرينويچ براى مبدأ وجود ندارد. اروپائى‌ها تا اواخر قرن هفده نصف‌النهار خالدات را به‌عنوان آغاز نيم‌روزى مى‌شناختند ولى بعداً نصف‌النهار پاريس مبدأ شناخته شد و سرانجام در سال ۱۹۱۲ نصف‌النهار شهرک گرينويچ که از لندن مى‌گذرد نصف‌النهار مبدأ انتخاب گرديد. و ايرانى‌ها در سال ۱۷۶۸ با توجه به موقعيت سيستان که چون زمانى‌ آفتاب در نصف‌النهار آن قرار مى‌گرفت همه مناطق را روشن مى‌ساخت آن را آغاز نيمروزى مى‌دانستند و سيستان را نيمروز مى‌شناختند.